تبلیغات
عاشقان مهدی-رهروان شهدا - نگاه سبز انتظار، تجلی نگاه سرخ عاشورا

عاشقان مهدی-رهروان شهدا
ذکر تعجیل فرج رمز نجات بشر است / ما برآنیم که این ذکر جهانی بشود

بزرگ مردتاریخ

جستجو
جعبه حدیث

نگاه سبز انتظار، تجلی نگاه سرخ عاشورا




نگاه سبز انتظار، تجلی نگاه سرخ عاشورا

 

رخداد عاشورا به سبب اهدافی که داشت و نیز مسائل و جهاتی که برای خود تعریف کرده بود از پیچیدگی خاصی برخوردار است. تحلیل این پدیده نشان می دهد که میان آن و مساله انتظار و مهدویت ارتباط تنگاتنگی است. دراین جا بر این نکته تاکید می شود که می توان میان اهدافی که امام حسین (ع) در عاشورا می جست و میان اهداف پیامبران پیوندی محکم و استوار یافت.


با اندکی تأمل پیرامون حادثة عاشورا و مفهوم انتظار، همبستگی و پیوند میان آنان، روشن می‌گردد؛ که جملگی این روابط، در ظلّ اصلی‌ترین دلیل، که حقانیت و حقیقت دین اسلام است، جای می‌گیرند.

بنابراین، دلیل اصلی پیوند عاشورا و انتظار و حتی دیگر مفاهیم و عناصر اسلامی، دین مبین اسلام است که تمام موضوعات و مسایل دینی، در متن آن، تعریف می‌شوند.

 
یکی از پیوند های میان عاشورا و انتظار، تعلق شخصیت‌های اصلی آن دو، به یک خانوادة واحد است که آن، خاندان مطهر اهل بیت (علیهم‌السلام) می‌باشد. حضرت مهدی (عجل‌الله‌تعالی فرجه‌الشریف)، فرزند با واسطة امام حسین (علیه‌السلام) محسوب می‌شود و این رابطة پدر و فرزندی، صرف نظر از صفات مشترک الهی، تا حدودی تعامل میان عاشورا و انتظار را تسهیل می‌کند.


در این قسمت، به برخی روایات که مؤید وجود حضرت مهدی (عجل‌الله‌تعالی فرجه‌الشریف)، از نسل امام حسین (علیه‌السلام) است، اشاره می‌کنیم:


۱. روایت شده است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) در یکی از روزهای آخر عمر مبارکشان، در حالی که دستشان را به شانة امام حسین (علیه‌السلام) گذاشته بودند، خطاب به حضرت فاطمه علیها السلام فرمودند:

 «مِن هَذَا مَهْدِی الْأُمَّة» ؛ «مهدی امت، از نسل این فرزندم است».
۲. حضرت علی (علیه‌السلام) نیز خطاب به امام حسین (علیه‌السلام) فرموده‌اند: «ثُمّ یَظهَرُ اَمیرُ الاَمَرَه و قاتلُ الکَفَرَه،السُّلطان اَلمَامولُ الّذی تَحیّرَ فی غَیبتِه العُقول و هُو التاسِع مِن وُلدِکَ یا حسین»؛ «امیر اُمرا و قاتل کفار، پادشاهی که عقول در غیبتش به حیرت مانده‌اند، ظهور خواهد کرد و‌ ای حسین، او نهمین فرزند تو است».


۳. خود امام حسین (علیه‌السلام) نیز این‌گونه به این مطلب، تصریح می‌کند: «قَائِمُ هَذِهِ الْأُمَّةِ هُوَ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِی وَ هُوَ صَاحِبُ الْغَیْبَةِ وَ هُوَ الَّذِی یُقْسَمُ مِیرَاثُهُ وَ هُوَ حَی» ؛ «نهمین فرزند من، قائم به حق است و او صاحب غیبت خواهد بود که خداوند، زمین مرده را به وسیلة او دوباره زنده خواهد کرد».


فرهنگ عاشورا و انتظار در درون مکتبی بزرگ‌تر و جامع‌تر، به نام مکتب اسلام، جای دارند و در این مکتب، تمام عناصر و مؤلفه‌ها، به صورت هدفمند و در یک جهت، حرکت می‌کنند. مهم‌ترین رسالت و هدف پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم)، ارشاد معنوی و اخلاقی مردم، تأسیس حکومت اسلامی و مبارزه با مستبدان و ستمگران بود که در این راه، رنج‌ها و مرارت‌های زیادی را نیز متحمل شدند. این وظایف، پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم)، به ائمه (علیهم‌السلام) منتقل شد و تمامی ایشان، با استفاده از شیوه‌های متفاوت کوشیدند تا علاوه بر این‌که رسالت پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) را ادامه می¬دهند، از تحریف اصول و به خطر افتادن اساس اسلام نیز جلوگیری کنند. قیام امام حسین (علیه‌السلام) و مسئلة غیبت حضرت مهدی (عجل‌الله‌تعالی فرجه‌الشریف)، دو شاهد بارز این مدّعاست.


امام مهدی (عج) فرزند ا
مام حسین علیه‏السلام و فرهنگ انتظار، برآمده از فرهنگ عاشوراست و این دو پیوندی دیرین و محکم با یکدیگر دارند. یکی پشتوانه فرهنگی و زمینه‏ساز برای دیگری است؛ یکی رمز حیات شیعه است و دیگری رمز بقای آن؛ یکی رمز قیام و به پا خاستن شیعه است و دیگری عامل حفظ و استمرار آن. مهدی(عج) وارث عاشوراست، همچنانکه حسین علیه‏السلام وارث پیامبران است. پیوند عاشورا و انتظار و حسین علیه‏السلام و مهدی(عج)، پیوند پدر و فرزند است. این پیوند روشن و گویا، از نگاه نامحرمان نیز مخفی نمانده تا آنجا که می‏گویند: «شیعه با دو نگاه همراه است: نگاه سرخ و نگاه سبز؛ عاشورا و ظهور»


۱- در کتاب‏های شیعه، در روایاتی چند به نخستین سخنان امام مهدی(عج) پس از ظهور اشاره شده است. از جمله محدث بزرگوار شیخ علی یزدی حائری(ره) روایتی را نقل می‏کند که می‏گوید: «زمانی که حضرت مهدی(عج) ظهور می‏کند، مابین رکن و مقام می‏ایستد و پنج ندا می‏دهد و در این پنج ندا، خود را به جهانیان معرفی می‏کند. حضرت ندا می‏دهد: آگاه باشید ای اهل عالم که منم شمشیر انتقام گیرنده، بیدار باشید ای اهل عالم که جد من حسین علیه‏السلام را تشنه‏کام کشتند، بیدار باشید که جد من حسین علیه‏السلام را عریان روی خاک افکندند. آگاه باشید ای اهل عالم جد من حسین را از روی کینه‏توزی پایمال کردند». حضرت در این سخنان، از امام حسین علیه‏السلام سخن گفته و یکی از دلایل قیام خود راگرفتن انتقام خون امام حسین علیه‏السلام می‏داند.


۲- یکی از شب‏های با عظمت سال، شب تولد یوسف زهراست که در روایات، برترین شب‏های سال بعد از شب قدر شمرده شده و شب‏زنده‏داری در آن پرثواب و بابرکت است. عاشقان حضرت در آن شب، یاد امام حسین علیه‏السلام را در دل‏های خود زنده می‏کنند و با زیارت عاشورا جان خود را صفا می‏بخشند؛ چرا که شب میلاد امام عصر(عج)، شب زیارتی مخصوص سالار شهیدان است.


۳- شب قدر، شب امام زمان(عج) است و ملائکه و روح بر آن حضرت نازل شده، تقدیر امور را در اختیار آن حضرت می‏گذارند. در چنین شبی یاد امام حسین علیه‏السلام در دل‏ها زنده می‏شود؛ چرا که یکی از اعمال مستحبی شب قدر، زیارت امام حسین علیه‏السلام است. برای زائران امام حسین علیه‏السلام در ماه مبارک رمضان، به ویژه در شب قدر، پاداش‏های بزرگی وعده داده شده است.


۴- زیارت عاشورا که از سوی امام محمد باقر علیه‏السلام به شیعیان و شیفتگان تعلیم داده شده، مضامین والایی دارد. در یکی از قسمت‏های این زیارت، زیارت خوان، مشارکت در خونخواهی امام حسین علیه‏السلام به دست امام زمان (عج) را طلب می‏کند؛ چرا که مقصود از امام منصور، حضرت ولی عصر(عج) است.


۵- جلوه‏ای دیگر از ارتباط دو فرزند زهرا علیهاالسلام ، امام حسین علیه‏السلام و حضرت مهدی(عج) روز عاشوراست امام باقر علیه‏السلام در حدیثی نحوه زیارت افرادی را که در شهرهای دور هستند و نمی‏توانند قبر امام حسین علیه‏السلام را در روز عاشورا زیارت کنند، بیان فرموده و آنها را به تعزیت یکدیگر سفارش کرده است. راوی می‏گوید: پرسیدم چگونه یکدیگر را تعزیت بگویند؟ حضرت فرمود: «بگویند:

 خداوند اجر ما و شما را در مصیبت حسین علیه‏السلام فراوان گرداند وما و شما را از کسانی قرار دهد که به همراه ولیّ (خون) امام حسین علیه‏السلام ، امام مهدی (عج) از آل محمد صلی‏الله‏علیه‏و‏آله طلب خون آن حضرت کرده و به خونخواهی او برخیزیم .
۶- در بعضی روایات، روز قیام حضرت مهدی(عج) مصادف با روز شهادت امام حسین علیه‏السلام است


۷- یکی از رابطه‏های دقیق میان امام حسین علیه‏السلام و حضرت مهدی(عج) و قیام آن دو بزرگوار، مرکز


حکومت‏شان است. امام حسین علیه‏السلام از مکه به سوی کوفه رهسپار بود. مرکز حکومت حضرت مهدی(عج) نیز کوفه است. امام باقر علیه‏السلام می‏فرماید: «مهدی (عج) قیام می‏کند و به سوی کوفه می‏رود و منزلش را آنجا قرار می‏دهد». امام صادق علیه‏السلام نیز از مسجد سهله کوفه یاد کرده و فرموده است: «آن خانه صاحب ما (حضرت مهدی(عج)) است، زمانی که با خاندانش در آنجا سکونت گزیند.


۸- یکی از ویژگی‏های قیام حضرت مهدی(عج) برخورداری از نصرت الهی به وسیله فرشتگان است. امام رضا علیه‏السلام در این باره می‏فرماید:

«به تحقیق چهار هزار فرشته برای یاری امام حسین علیه‏السلام به زمین فرود آمدند. آنان هنگامی که نازل شدند، حسین علیه‏السلام را کشته شده دیدند. از این رو، ژولیده و غبارآلود در نزد قبر آن حضرت اقامت کردند و همچنان هستند تا اینکه قائم، قیام کند و آنان از یاوران و سپاه آن حضرت خواهند بود و شعارشان یا لثارات الحسین است .

 
۹- قرآن یکی از عالی‏ترین و اساسی‏ترین هدف‏های پیامبران خدا را به دنبال درس یکتاپرستی، عدالت اجتماعی در سطح جهانی و اقامه قسط و برابری در اثر تکامل جامعه می‏داند. امام حسین علیه‏السلام نیز برای اصلاح در حکومت فاسد قیام کرد و با شکست ظاهری، زمینه مناسبی برای ترقی فکری و رشد عقلی جامعه اسلامی به وجود آورد. حضرت مهدی(عج) نیز فسادها، تباهی‏ها و ازهم پاشیدگی‏های عقیدتی را اصلاح می‏کند و به آبادی جهان همت می‏گمارد و سلطه و قدرتش سرتاسر شرق و غرب عالم را فرا می‏گیرد. امام حسین علیه‏السلام درباره اصلاح، در همه ابعاد آن فرموده است:«تنها برای اصلاح (امور مسلمانان) قیام کردم». در مورد حضرت مهدی(عج) نیز چنین آمده است: «خداوند به وسیله مهدی(عج) این امت را پس از آنکه تباه شده‏اند، اصلاح می‏کند .


۱۰- احیای اسلام و سنت نبوی و سیره علوی، تأمین عدل و حاکم ساختن حق و نیرو بخشیدن به حق‏پرستان، آگاه ساختن مسلمانان و افشای ماهیت واقعی ستم‏کاران و تأسیس یک مکتب عالی تربیتی و شخصیت بخشیدن به جامعه، از اهداف قیام حضرت مهدی(عج) شمرده شده است.

این اهداف همان اهداف قیام عاشوراست. مهم‏ترین و شاخص‏ترین هدف که خلاصه تمام اهداف حضرت مهدی(عج) است، نجات انسان‏ها از بردگی فکری و برداشتن زنجیرهای اسارت از آنان است. امام باقر علیه‏السلام در این باره می‏فرماید:«هنگامی که قائم قیام کند، باطل از بین می‏رود». هدف امام حسین علیه‏السلام نیز در زیارت اربعین چنین بیان شده است: «خون خود را تقدیم کرد تا انسان‏ها را از نادانی و گمراهی رهایی بخشد.


عاشورائیان پیمان خود را به آخر بردند و مهدویان در «معبر نینوا» چشم انتظارند و آن عهدی را که با خدای خود بسته‏اند (پاسداری از «حرم و حریم) ثارالله و خون خدا( از یاد نبرده‏اند آنان همیشه با خود زمزمه می‏کنند و هر صبحگاه، با امام عصر خویش و یوسف گمشده فاطمه، تجدید عهد می‏نمایند و در «انتظار» فرج به سر می‏برند؛ تا در رکابش به خون خواهی «حرم و حریم» الهی و «ثارالله» برخیزند.


راز و رمز «گره و پیوند» این دو فرهنگ، این گونه عقده می‏گشاید و رخ می‏نماید. منتظران عشق هرگز تغییر و تبدیلی در عهد و پیمان خود راه نخواهند داد، همچنان که مردان سترگ عصر عاشورا چنین بودند
روایتی از امام باقر (ع) نقل شده که در روز عاشورا این گونه به همدیگر تعزیت و تسلیت بگویید:

«اعظم الله اجورنا بمصابنا بالحسین (ع) و جعلنا وایاکم من الطالبین بثاره مع ولیّه الامام المهدی من آل محمد (ع)؛ خداوند اجر ما و شما را در مصیبت حسین (ع) بزرگ گرداند و ما و شما را از کسانی قرار دهد که به همراه ولیّ او حضرت مهدی از آل محمد (ع)، طلب خون آن حضرت کرده و به خون خواهی او برخیزیم.


این است که مسأله خون خواهی «ثارالله»، امری مهم و جدّی است و باید از این طریق در نزد خداوند کسب وجاهت و آبرو نموده، به درگاهش تقرّب جوییم و نزدیکی به درگاه امام حسین (ع) را نصیب خود سازیم. برای این خون خواهی و دستیابی به ثمراتش، به «انتظار» امام منصور و یاری شده از طرف خدا بمانیم.


آشکار است که «انتظار»، آداب و ادبیات لازم خود را می‏طلبد؛ از این رو باید در حوزه پیام و بیان به تبیین و تبویب آن همّت گماریم و حوزه‏های اندیشه، فرهنگ و عینیت جوامع شیعی و اسلامی را با عطر نجوای «این الطالب بدم المقتول بکربلا» معطر سازیم. و به هم پیوستگی این دو فرهنگ را روشن کنیم. در آویخته‏اند.


در سایه «فرهنگ عاشورا»، دست مایه‏های غنی‏ای از جریان‏شناسی «ظلم و جور» به دست می‏آید از یک طرف با «پاکان و پاکی‏ها» و از طرف دیگر با «تمامی پلیدی‏ها و ناپاکان» مواجه هستیم در این صورت وجود ما، مالامال از دوستی و موالات نیکان و برائت و بیزاری از ناپاکان می‏شود. «پلیدان تاریخ»، مؤسس «ظلم و جور» بودند و انتصاب خلافت و امامت و حیانی را به استهزا گرفتند.

بنیان حکومت خویش را بر اساس ظلم و جور بنا کردند. و ستم‏های فراوانی به اهل بیت (ع) و شیعیان آنان، روا داشتند. «وبالبرائة ممن اسّس اساس ذلک و بنی علیه بنیانه و جری فی ظلمه وجوره علیکم و علی اشیاعکم»؛ من برائت و بیزاری خود را از این جریان سه گانه که به وسیله پلیدان شیطان صفت به وجود آمده است اعلام می‏دارم و تقرّب به خدا و سپس تقرّب به شما را می‏طلبم و دوستی شما و دوستی دوستان‏تان را جویا هستم.
فرهنگ «موالات» نمایانگر نشانه‏هایی است که ما را به دین رهنمون می‏شود، و نیز عهده‏دار اصلاح تمامی حوزه‏های امور دنیوی ما است و مضامین و بیان مزبور در زیارت «جامعه کبیره» نوازشگر جان‏های عاشقان اهل بیت (ع) است:

 «و بموالاتکم علمنا الله معالم دیننا و اصلح ما کان فسد من دنیانا»؛ در سایه موالات و دوستی متقابل شما پاکان هستی، معالم دین - که همان نشانه‏های رساننده به دین است - تعلیم می‏شود و تمامی فسادهای دنیوی را - در شکل‏ها و نظام‏های مختلف آن اصلاح می‏گرداند.

 با این نگاه به موالات است که ما نه تنهانیازمند؛ بلکه ناچار و مضطر به موالات با شما هستیم و از تمامی بیگانگان و اندیشه‏ها و جریان‏های غیر وابسته شما، خود را جدا می‏سازیم؛ کانون تلاش و کوشش ما، تنها در جهت بسط«فرهنگ موالات» با شما است. بااین نگاه آنچه مربوط به دشمنان شما و غیر ازشماباشد، برنمی‏تابیم و برخود هیچ تسامح وتساهلی را روا نمی‏داریم بلکه با شدت تمام می‏تازیم و در این مسیر جان می‏بازیم.

 زیرا مجرای «فیض» الهی شمایید و در آستان شما «فوز» و «نجات» آشیانه گرفته است. و «من أتیکم نجی و من فارقکم ضلّ»، هر کس از شما جدا شود، گمراه می‏گردد و تمامی هستی‏اش گم می‏شود. این همان «خوض» و به زمین فرو رفتن و در دل خاک گم شدن است. «بولایتکم فاز الفائزون»، یعنی با ولایت شما پاکان هستی است که می‏توان سر به آسمان عبودیت و قرب حقّ، سایید و جام «قرب حق» و «قرب شما» را یک جرعه سر کشید.

این ادبیات موجود در متون دعایی (همانند زیارت جامعه و حدیث قدسی زیارت عاشورا) در جای جای وجود ما می‏خلد و دعوت حق را با فطرت انسان عجین می‏کند.


انتظار آماده باش بودن است و آداب خود را می‏طلبد؛ از این رو دراحادیث آمده است: «انتظار الفرج من اعظم الفرج؛ انتظار خود بزرگ‏ترین فرج است» و «انتظار الفرج من الفرج؛ انتظار جزئی از فرج می‏باشد». زیرا منتظر در دوران

 انتظار مؤدب به آداب و ادبیات انتظار است و آن را تنها یک حالت نمی‏پندارد؛ بلکه می‏داند انتظار، برترین اعمال است. «انتظار الفرج، افضل الاعمال».

منتظر کسی است که در حال آماده باش است. در روایتی آمده است «...کمن کان فی فسطاط القائم؛ هر کس که منتظر قائم آل محمد باشد، همانند کسی است که در خیمه جنگی حضرت در حال آماده باش است» گفتنی است که در زیارت، حضرت مهدی (عج) نیز مانند امام حسین (ع) «وتر موتور» نامیده شده است از این رو شخص منتظر، از فرهنگ عاشورا می‏آموزد که و زمینه سازان قدرت ظلم و جور، از طریق فتنه، شبهات و شهوات، چگونه مردم آن عصر را رصد کرده و سالار شهیدان را تنها گذاشتند در نتیجه تصمیم می‏گیرد که مبادا همانند آن نامروتان، «مهدی زهرا» را تنها بگذارد و اسیر فریب‏های زمینه‏سازان قدرت دشمن اهل بیت شود: «اللهم لا تجعلنی من خصماء آل محمد؛ پروردگارا مرا از دشمنان آل محمد قرار نده».زمینه سازان و مقدمه‏چینان قدرت ظلم و جور، به خوبی از شیطان آموخته‏اند که حوزه‏های وجودی آدمی را، چگونه در معرض شهوات قرار بدهند و به اعتیاد و عادت برسانند و پس از آن شبهات را نصب و علم کنند که در این صورت به خوبی نقشه آنان جواب می‏دهد. حضرت سجاد (ع) این شگرد شیطان را در «صحیفه سجّادیه» افشا می‏کند: «یتعرض لنا بالشهوات و ینصب لنا بالشبهات.


چه پیوند شگرفی است بین شهادت و انتظار، بین عاشورا و ظهور و حسین(ع) و مهدی(عج) كه چون عاشورا، گفتگوهایشان را با تسلیت و تعزیت و با یاد كردی از موعد منتظر و خونخواهی او آغاز می‌كنند و آنگاه برای یاران خویش از خداوند، توفیق حضور در آن ملحمه و توفیق انتقام خون حسین(ع) را طلب می‌كنند.

مرجع : مجله ساعت صفر

منبع:http://www.noorportal.net



نوشته شده در چهارشنبه 24 آذر 1389 توسط فخرالدین موسوی
مقام معظم رهبری

درباره سایت
نویسندگان
نظر سنجی
آمار سایت
Blog Skin